Wideotrening Komunikacji (VIT – Video Interaction Training) jest krótkim, intensywnym sposobem doskonalenia umiejętności komunikowania się. Stanowi narzędzie wsparcia rodziców w relacjach z dziećmi, w rozwiązywaniu problemów wychowawczych oraz zapobieganiu im. Nie jest psychoterapią rodziny. Celem pracy jest tu diagnoza i korekta dotychczasowych nieefektywnych sposobów komunikacji.
Metoda powstała w Holandii w latach 80-tych, jako forma pomocy rodzinie. Zaletą jest możliwość stosowania metody w naturalnym środowisku dziecka – domu rodzinnym. VIT stosuje się również w placówkach edukacyjnych w pracy z nauczycielami w grupach klasowych.
Podstawowe założenie metody mówi, że kontakt z innymi ludźmi jest niezbędny dla prawidłowego funkcjonowania dziecka. Relacje dziecka z rodzicami, ich jakość, stopień zaspokojenia w nich podstawowych potrzeb psychicznych: potrzeby relacji, potrzeby kontemplacji, potrzeby autonomi, decyduje o prawidłowości rozwoju osobowości dziecka oraz o jakości relacji rodzice – dziecko.
Potrzeba relacji to najkrócej świadomość człowieka, że ma oparcie w ważnych osobach, jest akceptowany, ma określone swoje miejsce między ludźmi w sposób jasny i pewny.
Potrzeba kontemplacji wyraża się w zaufaniu człowieka do siebie samego, do swoich zdolności, umiejętności i możliwości.
Potrzeba autonomi to dążenie do własnej niezależności.
Podczas stosowania Wideotreningu wzmacniana jest postawa ukierunkowania rodziców (nauczycieli) na potrzeby dziecka, co sprzyja pogłębianiu relacji z dzieckiem.
Czas trwania VIT waha się od jednego do czterech miesięcy. Procedura VIT zamyka się w cyklu: nagranie wideo w domu rodzinnym (pierwszy tydzień)– przegląd i omówienie nagrania z rodzicami, bądź z udziałem nastoletnich dzieci (drugi tydzień). Cykl powtarza się nie więcej niż 8 razy. Dorośli i dzieci filmowani są w ciągu 10-15 minut w typowych sytuacjach rodzinnych. W tym czasie zostaje poznany wzorzec stylu komunikacji dorosłego. W kolejnych nagraniach trener VIT przygotowuje materiał wideo, tzn. wybiera te momenty, w których dorosły reaguje zgodnie z zasadami udanej komunikacji. Dorośli w ten sposób dowiadują się, jakie zachowania powinni pielęgnować i w jaki sposób mogą wzbogacać relacje z dziećmi.
Warunkiem rozpoczęcia współpracy jest rozmowa wstępna w gabinecie trenera polegająca na sformułowaniu problemu rodziny oraz sformułowaniem pozytywnej wizji przyszłości, czyli sporządzenie konkretnego opisu oczekiwanych zmian.
Przeciwwskazania stosowania metody: brak gotowości rodziców, bądź dziecka do współpracy. W sytuacji, gdy rodzina korzysta z pomocy innych instytucji ważne jest ustalenie, jaki wkład w ogólny plan pomocy rodzinie może wnieść Wideotrening oraz ustalenie wkładu pozostałych instytucji świadczących pomoc.